Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γλώσσα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γλώσσα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ο Γρηγόρης και η Σταματίνα

    Με αφορμή το τελευταίο κεφάλαιο της Γλώσσας που είχε θέμα την Κυκλοφοριακή Αγωγή και με τη βοήθεια μερικών εικόνων του βιβλίου μας, γράψαμε ομαδικά κείμενα και σας τα παρουσιάζουμε:



Το μεγάλο γεγονός

    Μια καλοκαιρινή μέρα, η Σταματίνα κι ο Γρηγόρης είχαν γενέθλια και ο μπαμπάς τους τούς χάρισε δύο ποδήλατα.
    Την άλλη μέρα, ήθελαν να δοκιμάσουν τα καινούρια τους ποδήλατα κι έτσι ο Γρηγόρης, για να δείξει ότι είναι καλός στο ποδήλατο, άφησε από τα χέρια του το τιμόνι. Μετά από λίγο, έχασε την ισορροπία του κι έπεσε πάνω σε μια μηλιά.
   Η Σταματίνα τρόμαξε τόσο πολύ πολύ… Όμως, είχε ξεχάσει το κινητό της στο σπίτι της. Όταν είδε ένα χωρικό που περνούσε από εκεί, του ζήτησε να καλέσει το ασθενοφόρο.
   Μόλις το ασθενοφόρο ήρθε, πήρε το Γρηγόρη και τη Σταματίνα στο νοσοκομείο. Μετά από μερικές ώρες, οι γονείς τους έμαθαν το γεγονός και πήγαν να τους πάρουν.
    Το κακό, όμως, ήταν πως ο Γρηγόρης έμεινε πολλές μέρες σε καροτσάκι. Η Σταματίνα τον φρόντιζε κάθε μέρα.
 Μετά από λίγες εβδομάδες,  ο Γρηγόρης έγινε καλά!


« Η Χαμογελαστή Ομάδα»






Η ιστορία του Γρηγόρη και της Σταματίνας

      Μια φορά κι έναν καιρό ήταν δυο αδέρφια, ο Γρηγόρης και η Σταματίνα. Ξεκίνησαν να κάνουν μια βόλτα με τα ποδήλατά τους στο πάρκο.
   Ξαφνικά, ο Γρηγόρης άφησε τα χέρια του από το ποδήλατο, σκόνταψε σε μια πέτρα και έπεσε. Ευτυχώς δε χτύπησε. Σηκώθηκε και συνέχισε…
  Μετά από λίγο, κουτούλησε πάνω σε ένα δέντρο. Το ποδήλατό του έσπασε. Η Σταματίνα κάλεσε το 166 και το ασθενοφόρο ξεκίνησε. Η Σταματίνα ήταν πολύ τρομαγμένη.
  Μετά από δύο εβδομάδες, ο Γρηγόρης βγήκε από το νοσοκομείο με ένα σπασμένο πόδι.
  Αργότερα, έγινε καλά. Τη μέρα που έγινε καλά ήταν τα γενέθλιά του και διασκέδασε πολύ!  Κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!



«Quikuet»






Η περιπέτεια του Γρηγόρη και της Σταματίας

   Μια μέρα, ο Γρηγόρης και η Σταματία αποφάσισαν να πάνε μια βόλτα με τα ποδήλατά τους στο πάρκο. Καθώς πήγαιναν, συνάντησαν ένα φίλο τους που τον έλεγαν Κώστα.
   Την άλλη μέρα πήραν τα ποδήλατά τους και εξαφανίστηκαν με το φίλο τους, τον Κώστα, και βγήκαν στο πάρκο. Όταν γυρνούσαν, ο Γρηγόρης σήκωσε τα χέρια του για να δείξει ότι είναι καλός ποδηλάτης.
   Ξαφνικά, είδε μια μηλιά. Πάτησε το φρένο αλλά δε δούλευε και χτύπησε το πόδι του πάνω στη μηλιά.  Η Σταματία κάλεσε το ασθενοφόρο και τον πήρε κατευθείαν στο νοσοκομείο. Τον θεράπευσαν και του έδεσαν το πόδι με επίδεσμο.
    Μόλις βγήκε από το νοσοκομείο, ήταν πάνω σε αναπηρικό καροτσάκι. Μετά από δύο μήνες, το πόδι του ήταν μια χαρά!


Το Χρωματιστό Βιβλίο






Ο Γρηγόρης και η Σταματίνα στην Αριστοτέλους

  Ένα καλοκαιρινό πρωινό, ο Γρηγόρης και η Σταματίνα έκαναν ποδήλατο στην πλατεία Αριστοτέλους.
   Ο Γρηγόρης είχε μια ιδέα: να κατέβει τα σκαλοπάτια της πλατείας με το ποδήλατο. Η αδερφή του τρόμαξε πολύ με την ιδέα του.
   Όταν κατέβηκε,  χτύπησε σε μια ταμπέλα και η Σταματίνα φοβήθηκε και κάλεσε το ασθενοφόρο.
   Όταν έφτασε το ασθενοφόρο, τον πήραν κι έφυγαν για το νοσοκομείο. Όταν έφτασαν, τον πήγαν σε ένα δωμάτιο και του έβαλαν γύψο, τον έβαλαν σε ένα καροτσάκι και τον μετέφεραν στο σπίτι του.
  Ο Γρηγόρης από τότε υποσχέθηκε ότι δε θα ξανακάνει κόλπα με το ποδήλατο!


Η Χαρούμενη Ομάδα

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Ομαδικές Ιστορίες

    Οι ομάδες της τάξης μας προσπάθησαν να γράψουν μια ιστορία με τη βοήθεια εικόνων που είχαν στη διάθεσή τους. Έπειτα, το κάθε παιδί έφτιαξε μια ζωγραφιά σχετική με την ιστορία της ομάδας του:


Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΑΦΙΟΥ

    Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένα ελάφι που ζούσε σε ένα καταπράσινο δάσος. Αυτό το δάσος ήταν το πιο γνωστό σε όλη την Ελλάδα.
    Δεν είχε καεί ποτέ!  Μια μέρα όμως έπιασε φωτιά. Ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά που κάηκε…
    Οι κάτοικοι που ζούσαν δίπλα από το δάσος φοβήθηκαν κι έφυγαν για να γλιτώσουν. Κάλεσαν την Πυροσβεστική και η Πυροσβεστική κάλεσε ένα ελικόπτερο. Εκείνοι έσβησαν τη φωτιά και το δάσος γλίτωσε αλλά παρέμεινε μαύρο. Το μόνο χρώμα που υπήρχε ήταν ένα λουλούδι που δημιουργήθηκε από το νερό.
    Κάποια στιγμή όμως ήρθε ο Άγιος Βασίλης και κατά λάθος το πάτησε. Τότε, στεναχωρήθηκε και έφυγε. Το δάσος έγινε ολόμαυρο…
    Ο Άγιος Βασίλης έκλαψε τόσο πολύ, που δημιουργήθηκε μια μεγάλη λίμνη από τα δάκρυά του. Από αυτή τη λίμνη γεννήθηκε ένα δάσος πολύχρωμο! Έτσι, το ελάφι και τα υπόλοιπα  ζώα έζησαν χαρούμενα κι ευτυχισμένα!
    Και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!









Ομάδα: Το φορτηγό της γνώσης





ΤΟ ΚΑΜΜΕΝΟ ΔΑΣΟΣ

    Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ελάφι που περπατούσε σε ένα καταπράσινο δάσος. Το δάσος πήρε ξαφνικά φωτιά, επειδή ο ήλιος ήταν πολύ ζεστός.
    Όμως περνούσε από εκεί ένας άνθρωπος που κρατούσε έναν κουβά με νερό. Έριξε το νερό πάνω στη φωτιά και μετά κάλεσε την Πυροσβεστική. Τελικά, δεν κατάφεραν και πολλά πράγματα. Κάλεσαν κι ένα πυροσβεστικό αεροπλάνο αλλά ένα μεγάλο μέρος του δάσους κάηκε…
    Το ελάφι και τα άλλα ζώα ήταν ευτυχισμένα που σώθηκαν αλλά το δάσος παρέμεινε ξερό για πολύ καιρό…







Ομάδα: Τα παιδιά της Ιστορίας






Η ΦΥΛΗ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ
    Πριν από πολλά χρόνια, στη Βόρεια Αφρική, υπήρχε ένα δάσος με ωραία φυτά και δέντρα. Εκεί υπήρχε μια φυλή ελαφιών και ταράνδων.
    Μια νύχτα κάποιοι κατασκηνωτές είχαν βάλει σκηνές και  για να ζεσταθούν άναψαν φωτιά. Μόλις η φυλή είδε την φωτιά, έτρεξαν καταπάνω της για να τη σβήσουν. Η φωτιά όμως πήγε σε ένα δέντρο και σιγά – σιγά κάηκε σχεδόν όλο το δάσος. Οι άνθρωποι προσπάθησαν να σβήσουν τη φωτιά αλλά την έκαναν πιο δυνατή.
   Δύο ελαφάκια είχαν μείνει άφωνα και έτρεχαν προς το σπίτι του δασοφύλακα. Μόλις βγήκε έξω ο δασοφύλακας,  είδε τη φωτιά και προσπάθησε να πάρει τηλέφωνο το πυροσβεστικό αεροπλάνο. Δυστυχώς δεν τα κατάφερε…
    Ξαφνικά είδαν να πέφτει νερό, λες και ήταν καταρράκτης. Ήταν το πυροσβεστικό αεροπλάνο! Τα κατάφεραν! Τότε η φωτιά έσβησε.
   Τα ελάφια σώθηκαν μαζί με το δάσος της Βόρειας Αφρικής. Δυστυχώς το δάσος άργησε πολύ να ανθίσει ξανά αλλά τα ελάφια ήταν χαρούμενα που είχαν σωθεί.





Ομάδα: ΡΙΟ





Η ΔΙΑΣΩΣΗ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ
    Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ελάφι και ζούσε σε ένα πολύ μακρινό καταπράσινο δάσος.
    Μετά όμως πήγε ένας κακός άνθρωπος και άναψε φωτιά.  Τότε, ένας άλλος κάλεσε το 199 και άναψαν οι σειρήνες της Πυροσβεστικής. Πήγαν τα αεροπλάνα και πετούσαν νερό. Μετά από λίγα λεπτά όλα τα σύνεργα της Πυροσβεστικής ήταν εκεί. Η φωτιά τελικά έσβησε και όλοι οι κάτοικοι της περιοχής μαζεύτηκαν για να δουν τα κατορθώματα των πυροσβεστών.
    Οι άνθρωποι της πόλης πήγαν στο δάσος για να δουν τους κορμούς των δέντρων, μήπως και σώθηκε τίποτα. Επίσης, έψαχναν μήπως έμεινε κανένα ζώο ζωντανό. Τελικά, βρήκαν το ελάφι που ήταν τραυματισμένο και το γιάτρεψαν.
    Το δάσος έγινε πάλι πράσινο με ωραία λουλούδια, μαργαρίτες, τριαντάφυλλα, παπαρούνες, βασιλικό και πολλά ωραία φυτά.






Ομάδα: Η συνεργάσιμη ομάδα


  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Το Σχολείο μας

   Τις τελευταίες μέρες ασχοληθήκαμε με το σχολείο μας! Έτσι λοιπόν, στην ώρα τις γλώσσας  η κάθε ομάδα έγραψε ένα κείμενο και στην ώρα των εικαστικών το κάθε παιδί ετοίμασε από μια ζωγραφιά! Επίσης τραβήξαμε και μερικές φωτογραφίες για όσους δεν έχουν δει το σχολείο μας από κοντά!






    Το σχολείο μας είναι το 1ο Δημοτικό Ερμούπολης. Βρίσκεται πίσω από την πλατεία Μιαούλη και από το Δημαρχείο. Χτίστηκε το 1934 και έχει περίπου 153 παιδιά.
    Εξωτερικά το σχολείο μας είναι σκούρο μπεζ. Έχουμε ένα γήπεδο μπάσκετ, που είχε παλιά δύο μεγάλες μπασκέτες. Στην αυλή έχουμε ένα μεγάλο ρολόι κι έναν ωραίο κήπο με χρωματιστά λουλούδια. Δίπλα από τις σκάλες υπάρχει ένα μεγάλο υπόστεγο. Υπάρχουν δύο όροφοι κι ένα ισόγειο. Το σχολείο μας είναι πολύ μεγάλο.
    Όλες οι τάξεις είναι οχτώ. Στο ισόγειο υπάρχουν τα γραφεία των δασκάλων και του διευθυντή. Υπάρχει μια αίθουσα μουσικής και μια αποθήκη γυμναστικής.
    Στον πρώτο όροφο είναι η τάξη μας , που μπορεί να μεταμορφωθεί σε μια αίθουσα εκδηλώσεων. Επίσης έχουμε δυο βιβλιοθήκες, έναν χάρτη, δύο μικρά πινακάκια, μια έδρα και πολλά θρανία.
    Δε θα θέλαμε να αλλάξει τίποτα στο σχολείο μας!

Ομάδα: «Φωτιά και Κεραυνός»
Δημήτρης Μ., Θεοφάνης Δ., Γιάννης – Μάριος Γκ., Παναγιώτης ΜΠ., Αλέξανδρος Γ.




    Είμαστε τα παιδιά του 1ου  Δημοτικού Σχολείου Ερμούπολης, το οποίο βρίσκεται στη Σύρο. Κατασκευάστηκε το 1934 και υπάρχουν σ’αυτό εκατό πενήντα παιδιά στο περίπου.
    Εξωτερικά το σχολείο μας έχει ένα μεγάλο ρολόι, δυο δέντρα και έναν κήπο. Έχουμε και ένα υπόστεγο και πάμε όταν βρέχει. Το χρώμα του  είναι κίτρινο, πορτοκαλί και άσπρο. Το σχολείο μας είναι μεγάλο για το νησί της Σύρου.
    Έχει οχτώ τάξεις διδασκαλίας, το γραφείο των δασκάλων και του διευθυντή. Έχει μια αίθουσα μουσικής, μια αποθήκη γυμναστικής, μια αίθουσα πολυμέσων και μια αίθουσα υπολογιστών.
Η τάξη μας έχει μια σκηνή, έναν χάρτη, δυο μικρά πινακάκια και μια ντουλάπα. Υπάρχει ένα τοίχος που ανοίγει και μας ενώνει με την Γ΄ τάξη. Επίσης έχουμε πολύ ωραία θέα, το λιμάνι.
    Στο σχολείο μας μάς αρέσει η αυλή για το διάλειμμα, το μεγάλο ρολόι, ο κήπος , γιατί διακοσμεί την αυλή και την ομορφαίνει. Τέλος μας αρέσει η βοκαμβίλια, γιατί είναι όμορφη και μεγάλη.

Ομάδα: «Οι Αρχαιολόγοι των Άστρων»
Χαράλαμπος Α., Αρετή Κ.Λ., Ορέστης Ζ.Β., Φοίβος Κ., Σπύρος Σ.Π.





    Το σχολείο μας είναι το 1ο Δημοτικό Σχολείο Ερμούπολης. Είναι κοντά στην πλατεία Μιαούλη και πίσω από το όμορφο Δημαρχείο. Χτίστηκε το 1934 και έχει περίπου 150 παιδιά.
    Το  χρώμα του σχολείου μας είναι μπεζ. Έχει ένα ψηλό ρολόι και ένα μικρό κήπο. Έχει δύο υπόστεγα και τρεις ορόφους. Είναι πολύ μεγάλο.
    Το σχολείο μας έχει οχτώ τάξεις και το γραφείο των δασκάλων και του διευθυντή. Επίσης έχει μια αίθουσα μουσικής, μια αίθουσα πολυμέσων και μια αποθήκη γυμναστικής.
    Η τάξη μας είναι στον πρώτο όροφο και μέσα υπάρχει μια σκηνή και μια μεγάλη πόρτα που την ανοίγουμε στις γιορτές. Επίσης έχουμε πολύ ωραία θέα!
    Το σχολείο μας μάς αρέσει επειδή είναι παλιό και έρχονταν εδώ όλη σχεδόν η οικογένειά μας. Επίσης έχει πολύ ωραίο κλίμα. Ακόμη, μας αρέσει γιατί γνωρίζουμε καινούριους φίλους!

Ομάδα: «Σ.Ε.Μ.Α.Γ.»
Σύνθια Τζ., Ελπίδα Ξ., Μόσχα Γ., Αντώνης Δ., Γιώργος Β.







    Το σχολείο μας είναι το 1ο Δημοτικό Σχολείο Ερμούπολης. Φτιάχτηκε το 1934 και τα παιδιά που φοιτούν σε αυτό είναι περίπου 150.
    Γενικά το σχολείο μας είναι μεγάλο και το χρώμα του είναι σαν μπεζ. Έχει μια μεγάλη αυλή και μέσα σε αυτή υπάρχει ένα μεγάλο ρολόι. Επίσης, δίπλα στο ρολόι έχει ένα μικρό κήπο με περίεργα λουλούδια. Στις δύο άκρες της αυλής υπήρχαν δύο παλιές  μπασκέτες. Ακόμη, έχει δύο     ορόφους κι  ένα υπόστεγο.
    Οι τάξεις είναι οχτώ και υπάρχουν άλλες τέσσερις αίθουσες: αποθήκη  γυμναστικής, μουσικής, υπολογιστών και πολυμέσων.  Στο ισόγειο υπάρχει το γραφείο των δασκάλων.
    Η τάξη μας βρίσκεται στον 1ο όροφο. Η θέα που έχουμε είναι απερίγραπτη!. Μέσα υπάρχει μια ωραία σκηνή και απέναντί της υπάρχει μια γιγάντια πόρτα, που όταν ανοίγει, η αίθουσά μας ενώνεται με τη διπλανή τάξη.
    Περισσότερο από όλα στο σχολείο μας μάς αρέσει ο κήπος και η τάξη μας!

Ομάδα: « Η Ομάδα της Σοφίας»
Ελίνα Ρ., Μαρίνα Ψ., Κατερίνα Μ., Ειρήνη Π. Ηλιάνα Μπ.



















  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

Παροιμίες και φράσεις για το νερό

   Στο μάθημα της Γλώσσας ασχοληθήκαμε με το νερό και μιλήσαμε για παροιμίες και φράσεις σχετικές με αυτό. Έτσι, στην ώρα της Αισθητικής Αγωγής προσπαθήσαμε να  ζωγραφίσουμε μερικές από αυτές και σας τις παρουσιάζουμε:

Πατώντας πάνω στις φωτογραφίες μπορείτε να τις μεγαλώσετε, ώστε να τις δείτε καλύτερα.



"Άμα το πηγάδι ξεραθεί, όλοι θυμούνται το νερό"
Από Αρετή Κ.Λ.





"Βγάζει νερό από την πέτρα"
Από Σπύρο Σ. Π.



"Ίσα βάρκα ίσα νερά"
Από Γιάννη - Μάριο Γκ.



"Η κότα πίνει νερό και κοιτάει το Θεό"
Από Μαρίνα Ψ.




"Μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό"
Από Φοίβο Κ.



"Ψαρεύει σε θολά νερά"
Από Θεοφάνη Δ.



"Καθαρή φωνούλα σαν το γάργαρο νερό"
Από Γιώργο Β.



"Από γάλα πιο λευκός, από το νερό πιο καθαρός"
Από Παναγιώτη Μπ.



"Διψάει το χωράφι του κι αυτός αλλού ποτίζει"
Από Ειρήνη Π.


"Το αίμα νερό δε γίνεται"
Από Μόσχα Γ.



"Πέρασε από την πηγή και νερό δεν ήπιε"
Από Αντώνη Δ.



"Βάζει νερό στο κρασί του"
Από Δημήτρη Μ.



"
"Το μαθαίνει νεράκι"
Από Κατερίνα Μ.



"Παλιό καράβι νερά απ' ολούθε βάζει"
Από Ορέστη Ζ. Β.



"Δε δίνει του αγγέλου του νερό"
Από Ελίνα Ρ.



"Στάλα στάλα το νερό το χώμα το τρυπάει"
Από Αλέξανδρο Γ.



"Βγάζει νερό με το καλάθι"
Από Ηλιάνα Μ.



" Ό,τι είπαμε νερό κι αλάτι"
Από Χαράλαμπο Α.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS